اتحاديه آسيايي، تحولي جديد در عرصه ديپلماسي است
دكتر محمود احمدينژاد، رئيسجمهور كشورمان طي ماههاي
گذشته مسئله تشكيل اتحاديه آسيا را به منظور همگرايي بين كشورهاي منطقه و
استفاده از توانمنديهاي مشترك و همچنين براي تأمين نيازهاي اقتصادي،
سياسي، امنيتي، فرهنگي و ساير حوزهها مطرح كرد كه اين مسئله با استقبال
كشورهاي منطقه نيز مواجه شد. به همين منظور گفتوگويي را با دكتر نوذر
شفيعي، استاد روابط بينالملل و كارشناس مسائل آسياي ميانه انجام دادهايم
كه در آن به بررسي ابعاد مختلف اين موضوع پرداخته شده است. متن مصاحبه بدين
شرح است.
با كنارهگيري جنبش متحد قومي از دولت ائتلافي پاكستان، گمانهزنيهاي
مختلفي درباره سمت و سوي تحولات پاكستان مطرح شده است. واقعيت اين است كه
جنبش متحد قومي اساسا در تعارض با حزب مردم قرار دارد، چراكه هر دو متعلق
به ايالت سند هستند. از زمان جدايي پاكستان از هند، اين دو حزب به دليل
استقرار در ايالت سند كه پايگاه اجتماعي حزب مردم است دچار مشكلاتي بودند و
بر همين اساس ائتلاف اين دو حزب نيز تحت تاثير ملاحظات كاركردي و قدرت
بود.
ريشه مشکلات در شبه جزيره کره حداقل به جنگ کره يعنى سال 1950-1953 بر
مىگردد. از آن زمان به بعد ايالات متحده امريکا چند اقدام در کره جنوبى
انجام داد که اين اقدامات واکنشها و حساسيتهاى کره شمالى و متحدين کره
شمالى را برانگيخت. يکى از اين اقدامات استقرار تسليحات اتمى در کره جنوبى
بود که تنها گزينه براى کره شمالى جهت مقابله با اين تسليحات سياست
خوديارى يعنى حرکت به سمت دستيابى به تسليحات اتمى و يا سياست اتحاد و
ائتلاف، يعنى هم پيمانى با کشورهايى مثل چين و اتحاد جماهير شوروى بود.
سفر رهبران كشورهاي بزرگ به هند، اين كشور را به چهارراهي استراتژيك تبديل
كرده كه هر كشوري درصدد ربودن گوي سبقت از ديگري براي بهرهبردن از بازار
اين كشور است. در اين رابطه چند نكته حائزاهميت است: 1- هند در سياست
خارجي خود پس از جنگ سرد تغييراتي ايجاد كرده و از آرمانگرايي نهروییسم به
سياستهاي نورئاليستي حركت كرده است. در سياستهاي نورئاليستي، قدرتهاي
بزرگ و ارتباط با آنان جايگاه مهمي دارد، لذا هند در پي توسعه اين روابط
است.
دکتر نوذر شفيعي