جریان افراط، مهم‌ترین دشمن بهبود روابط هند و پاکستان

http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQM0cH3UjnRlOp1mOzk-Y3hWnP0upwQIHD0GeII7C5ENhhiNetRmg

روابط دو کشور پاکستان وهند طی چند دهه گذشته همواره شاهد تنش های متعددی بوده است . تنش هایی که حتی موجب صف آرایی نیروهای نظامی هر کدام از کشورها در مرز همسایه شده است . با این حال در مقاطع مختلف تلاش هایی نیز برای بهبود روابط هند و پاکستان از سوی سیاستمداران این دو کشور و یا کشورهای ثالثی چون آمریکا بعمل آمده است. مدتهاست که به پای ثابت اختلافات این دو کشور تبدیل شده است و اقدامات تروریستی نیز هر از چند گاهی روابط هند و پاکستان را مخدوش می کند . بعد از آنکه بدنبال اقدام تروریستی در بمبی روابط هند و پاکستان به سردی نهاد، برخی کارشناسان از احتمال از سرگیری مذاکرات مجدد این دو کشور سخن گفته اند .

ادامه نوشته

نفــت ســتون فقــرات خاورمیانه

http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS9nXTcuVt4vQGjOf5F6mNcSUiaJb97FD4NcWNT0UMygbsqnPCm

تحلیلگران سراسر جهان بر این باورند که منطقه خاورمیانه بویژه شرق آن که منطقه خلیج فارس نامیده می‌شود از نظر استراتژیک منطقه ای بسیار مهم با آینده ای نامشخص خواهد بود .نشریه نفت و گاز در سال 2000 سهم هر یک از مناطق جهان را از نظر ذخایر نفت بدین شرح اعلام کرد:خاورمیانه 4/66 درصد، آمریکائی شمالی 4/5 درصد،‌آمریکای جنوبی 8/8 درصد اروپای غربی  8/1 درصد، ‌آفریقا 4/7 درصد ،‌اروپای شرقی ،‌روسیه و کشورهای شوروی سابق 8/5 درصد و‌آسیا و اقیانوس آرام 3/4 درصد . سهم منطقه خلیج فارس از تولید جهانی نفت در سال 1976 ، 37 درصد بود که در سال 1985 به 17 درصد و در سال1996 به 37 درصد رسید . بر پایه گزارش اداره اطلاعات انرژی ظرفیت تولید نفت کشورهای حوزه خلیج فارس در سال 2003 به 9/22 میلیون شبکه در روز( یعنی 32 درصد کل جهان) رسید.این میزان در سال2010 به 26 میلیون بشکه و در سال 2020 به 35 میلیون بشکه در روز(33 درصدکل) جهان خواهید رسید.

ادامه نوشته

سياست آمريکا در شرق خاورميانه پس از بن لادن

http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTzKGAgnV_TOfkNY1xil6jOfQIWj4e1eH93VhoTvyX5bgiXRuKdBw

کشته شدن «بن لادن» رهبر گروه القاعده از نگاه آمريکاييها برگ برنده اي است که مؤيد موفقيت سياستهاي نظامي آمريکا در افغانستان و توجيه کننده ضرورت ادامه حضور نيروهاي اين کشور در شرق خاورميانه براي مبارزه با ترورسيم و افراط گرايي است.

ادامه نوشته

اسلام آباد در برابر بازي جديد قدرت

http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR4gxvbdCu-0dl8GdAdmJ2hUS7yfDucOTA4GNkSuHtZ8UqwSD8K

اختلاف سياسي و تنش امنيتي - اطلاعاتي ميان پاکستان و آمريکا که از چندي پيش آغاز شده بود، با آشکار شدن متن پيش نويس توافقنامه پيشنهادي آمريکا به افغانستان و انتخاب ديويد پترائوس فرمانده نيروهاي آمريکايي در افغانستان بعنوان رئيس جديد سازمان(سيا) تشديد شده است.


ادامه نوشته

افغانستان عرصه نمایش قدرت ترکیه

http://www.gmic.gov.af/images/news/Af-Turky.jpg

وزیر خارجه ترکیه روز سه‌شنبه خبر تأسیس دفتر سیاسی طالبان در آنکارا را تأیید کرد. این موضوع با موافقت مقامات افغانستان و ترکیه و بعد از چند دور مذاکرات مقامات ترک در کابل نهایی شده‌است.

ادامه نوشته

سازمان همکاری شانگهای؛ جامعه امن نوظهور

http://www.wired.com/images_blogs/photos/uncategorized/2007/08/10/logo.jpg

سازمان شانگهای پنج که در آوریل 1996 با هدف حل و فصل اختلافات مرزی میان چین، روسیه، قزاقستان، قرقیزستان و تاجیکستان تشکیل شده بود، در طی پنج اجلاس توانست با گسترش حوزه کاری خود از مسائل مرزی به سوی موضوعات سیاسی- امنیتی و اقتصادی، پذیرش ازبکستان و در نهایت تشکیل سازمان همکاری شانگهای به مهم ترین سازمان منطقه ای در منطقه آسیای مرکزی تبدیل شود. اکنون بعد از گذشت نزديك به ده سال از تأسیس سازمان همکاری شانگهای، این سازمان توانسته است با گسترش اعضای خود و پذیرش مغولستان، ایران، هند و پاکستان به عنوان اعضا ناظر، برگزاری مانورهای مشترک نظامی، بسط و توسعه فعالیت های خود برای مبارزه با آن چه سه نیروی شیطانی( تروریسم، جدایی طلبی و افراطی گرای) نامیده می شود، موجب تکوین نوعی جامعه امنیتی در میان کشورهای عضو گردد. سؤال اصلي كه اين مقاله در صدد پاسخگويي به آن مي‎باشد این است که سازمان همکاری شانگهای در کدام یک از مراحل سه گانه جامعه امن (نوظهور، بالنده، بالغ) قرار دارد؟ فرضيه مقاله اين است كه جامعه امنيتي ميان اعضاء سازمان همكاري شانگهاي در حال حاضر در مرحله جامعه امن نوظهور قرار دارد؛ بدین معنی که سازمان توانسته است با شناسايي متقابل ديپلماتيك ،برقراري برابري حقوقي ميان اعضاء ، ترويج درك مشترك از تهديد عليه امنيت دولت‎هاي عضو ، برقراري مكانيسم‎هاي اعتماد سازي و ايجاد تمهيداتي مشترک براي حل تعارضات، به نوعي رژيم امنيتي ضمني دست يابد كه طي آن اعضاء ضمن تقويت ذهنيت عدم مداخله در امور داخلی یکدیگر، توسل یا تهدید به زور در حوزه روابط متقابل را نیزحذف نمایند.

 

ادامه نوشته

سياست هاي انرژي چين وهند


چين وهند به ترتيب دومين و سومين اقتصادهاي بزرگ در آسيا هستند. .توسعه ي اقتصادي سريع ،صنعتي شدن واصلاح سبك هاي زندگي ،محرك هاي دو كشور در تقاضاي بالاي انرژي وتكيه ي فزاينده آنهاروي بازارهاي انرژي جهان هستند. درجايگاه مقايسه ،موقعيت انرژي چين از لحاظ ساختار مصرف انرژي ،وضعيت ذخيره ي بين المللي ودرخواست انرژي بهتر از هند است. هردوكشور براي تامين بيش از نيمي از نفتي كه مصرف مي كنند،به روي بازارهاي بين المللي تكيه مي كنند. اما وابستگي هند برروي نفت خارجي ،تاريخ طولاني تري نسبت به چين دارد.از طرفي هند سابقه ي طولاني تري نسبت به چين درزمينه ي ذخيره ي انرژي دارد، امااخيرا چين در زمينه اصلاح كارايي انرژي تحت رهبري مقامات بالاي كشوري ،نتايج مؤثرتري رانسبت به هند به دست آورده است. هردوكشورچين و هند براي آنكه بتوانند خود را در بحران هاي بالاي نفتي حفظ كنند وامنيت انرژي را تامين كنند ،تهيه ي انرژي از خارج را راه موثري مي دانند .اما اين اعتقاد وجود دارد كه چين به دلايل مختلف در حوزه ي سرمايه گذاري نفتي در خارج، موفقيت بيشتري نسبت به هند دارد.اولا چين داراي يك مرجع مركزي انرژي است كه متصدي تنظيم وتعديل وبه طور كلي مجري طرح هاي توسعه ي  انرژي است . اما در هند هيچ وزارت مركزي در حوزه ي انرژي وجود ندارد در عوض چندين كارگروه وجود دارد كه مسئول سياست سازي در ارتباط با منابع متنوع انرژي هستند. ثانيا شركت هاي ملي نفت چين حمايت هايي را از دولت وبانك هاي دولتي به دست مي آورند .زماني كه شركت هاي نفتي بين المللي بابحران ها برخورد مي كنند ،اين شركت هاتلاش مي كنند كه بحران ها در اثر گسترش در آن سوي درياها مهار شوند. شركت هاي نفتي بزرگ چين اخيرا يك معامله ي مالي 5ميليون دلاري را با شركت هاي نفتي دولت قزاقستان به نام كاز مينيايي گاز نوشتند.

ادامه نوشته